Ja maar Juf, ù kunt zingen!

Hoe vaak me als zangdocente dat al niet gezegd is door leerlingen die op dat moment aan het worstelen zijn met een nummer. Ik wou dat ik de opname nog bezat van mijn eerste publiekelijke solo optreden.  Ik zong een nummer van Lenette van Dongen en gelukkig was het humoristisch want anders had een groot aantal van mijn klanken het publiek enigszins doen schrikken. En nee dit is geen aanstellerij want ik had de opname op een bandje en heb mezelf dus terug mogen horen. Helaas is het bandje gesneuveld.

 

Ik weet mijn eigen eerste zangles nog, 22 jaar en doodsbenauwd. Stiekem denk je toch dat er dadelijk zo’n strenge dame achter een grote vleugel zit die je als eerste do, re, mi laat zingen, er dan achter komt dat jij niet kunt zingen en je dan vriendelijk vraagt of een cursus beeldhouwen niet iets voor je is? Uiteraard was mijn eerste les niet zo. Ik kwam juist binnen bij een enorm lieve, kundige zangeres en docente die mij met heel veel geduld en liefde voor zingen de eerste beginselen heeft bijgebracht. Mijn eerste les; “je mag ook in je spreekstem zingen Hester.” Hu?? Ik zong alles, hoe laag ook, in het geluid van een klassieke Disney prinses. Als ik er nu aan terug denk, het moet geklonken hebben alsof sneeuwwitje zangeres Anouk had opgevreten.  Het koste wat ploeteren maar zie daar, in Oletta Adams’s  Get Here  was zowaar geen prinses meer te bekennen.

Mijn volgende docenten, tijdens de musicalopleiding, moeten van binnen in een deuk gelegen hebben als ik weer eens een les in stuiterde met mijn energie op standje 10 en zonder rem aan een zwaar dans en zang nummer startte waardoor ik halverwege compleet knock out over mijn stoel hing. “Hester, energie is er om te verdelen.”….ah ha….inderdaad een beetje opbouw helpt om het eind van het nummer te bereiken en is ook wel zo fijn voor het publiek.

Nog zo’n grote les kwam weer een paar jaar laten toen ik dood nerveus auditie deed voor een opleiding en de Schotse docent mij doodleuk vroeg het nummer nogmaals te doen “but please stop singing, just tell me the story while in song”.  De vraagtekens moeten mijn oren uitgekomen zijn maar ook deze keer werd mij met de juiste doceer techniek en humor de bedoeling uitgelegd. En nu ik zelf docente ben, ben ik mijn schotse docent zo dankbaar als ik weer eens roep “niet willen zingen, vertel me het verhaal maar gewoon”.

Want al deze grote en 100.000 kleine leermomenten  hebben mij een rijk mens gemaakt. En was ik geen zangdocente geworden dan nog  had ik het niet willen missen want het gaat niet om het einddoel maar om het proces, om de reis die je aflegt. Maar ik dwaal af…terug naar Ja maar juf, ú kunt zingen!

Ja, ik kan nu ‘geschoold’ zingen. Wat zo veel betekend als ik heb door veel studeren, in het diepe springen en fouten maken mezelf vele technieken eigen gemaakt op het gebied van lichaam en geest die er voor zorgen dat ik de vrijheid heb om via mijn stem een muzikaal  verhalen voor mijzelf of een publiek te vertellen. Maar dat was dus 11 jaar geleden wel anders.  Dus voor iedereen die een doel voor ogen heeft, of het nu zingen in een koor is, zingen als beroep of misschien wel iets heel anders (beeldhouwen misschien), neem die stap! Bel een docent, zoek een klas, ga fouten maken, ga vallen en opstaan en geef tijd de kans. Je zult jezelf nog verbaasd doen staan.

Hester Visscher